‘Man versus Machine’: drie argumenten die voor de echte vertaler pleiten
We gebruiken allemaal weleens Google Translate of Deepl. Vertaalsoftware is gratis en wordt elke dag slimmer dankzij Artificial Intelligence en Machine Learning.
Chinese webshops gebruiken vertaalsoftware om hun klanten over de hele wereld te bedienen. Nieuwsdienst Reuters zet taalrobots als redacteur in. En een griffier in Kortrijk gebruikte Google Translate zelfs om een Roemeense dief over zijn vonnis te informeren:
“Bij gebrek aan een beëdigde vertaler hebben we met behulp van Google Translate geprobeerd om de uitspraak aan de man uit te leggen”, aldus griffier Marthe. “Het was misschien geen officiële, maar wel een praktische oplossing. De Roemeen Mis C. kreeg zeven maanden voorwaardelijk en een boete van 400 euro omdat hij had geprobeerd om koperkabels te stelen.” Eind goed, al goed!
Even ernstig nu: betekent de opmars van vertaalsoftware het einde van de echte vertaler? Leven we nu al in een toekomst waarin een machine al onze teksten vertaalt?
Wat met de veiligheid van je data?
Als je online vertaalplatformen gebruikt, geef je toestemming om je teksten op hun bedrijfsservers op te slaan, te bewerken en te gebruiken om op die manier hun vertaalmachines beter te maken. Als het om vertrouwelijke of commerciële informatie of om teksten met persoonsgegevens gaat, is dat misschien niet zo’n goed idee. Een vertaalbureau is de beste garantie dat je data op een veilige manier worden behandeld.
Een kwestie van leven of dood?
Heb je vertaalwerk dat niet gepubliceerd hoeft te worden? Zitten je lezers niet per se op een perfecte vertaling te wachten? In dat geval kan een ruwe of een bewerkte machinevertaling een efficiënte oplossing zijn.
Maar als fouten in je vertaling absoluut uit den boze zijn, kun je maar beter geen risico nemen. Die tekst met mogelijke juridische of medische gevolgen laat je beter aan een professionele vertaler met ervaring over.
Mag het wat meer peper en zout hebben?
Een vertaalmachine is en blijft een machine, hoe goed je ze ook (op)voedt en traint. Ze herkent vaak geen humor of dubbele bodems en kan niet tussen de regels lezen. Bij woordspelingen gaat ze al te vaak de mist in en de creatieve titel van je boek houdt ook geen steek meer. In een creatieve tekst is spelen met taal cruciaal en dat is en blijft de speeltuin van de (levende) professional.
Conclusie? Het vertaalbureau 2.0!
Automatische online vertaalplatforms zijn absoluut nog niet goed genoeg om the human factor te vervangen. Anderzijds hoeft vertaalsoftware geen bedreiging te vormen. Een vertaalbureau 2.0 omarmt de technologie en verfijnt eenvoudige machineteksten in de post-editingfase. Vertalingen die meer creativiteit en inzicht vragen, kunnen voorlopig nog het beste door een echte vertaler worden gemaakt.
